Pan szuka pani Warszawa

Opis oferty

Witam. Mam 42 lata. Mieszkam w Warszawie. Zastanawiam się, co tak na prawdę napisać, aby przykuć uwagę tej właściwej osoby. Każdy z nas czegoś szuka, ma inne doświadczenia, potrzeby, spojrzenie na rzeczywistość. Z innymi ludźmi jest nam po drodze. Z jednej strony fajnie, bo dzięki temu świat jest różnorodny. A z drugiej...ciężko w tym gąszczu spotkać tą odpowiednią osobę.
Co mogę o sobie napisać? Co do wyglądu. Mam 176 cm wzrostu. Jestem szczupłym brunetem. Wiele lat uprawiam sport. Biegam, jeżdżę na rowerze, chodzę na siłownię. Wyglądam podobno młodziej. Nie wyobrażam sobie bycia z osobą dla której aktywność fizyczna nie jest ważna. Nieważne czy to będzie rower, siłownia, bieganie, joga.
Nie jestem gościem hop siup do przodu. Cały czas próbuję znaleźć swoje miejsce. W pewnym wieku ludzie są ustatkowani. Mają rodziny, dzieci. Czasem są po rozwodzie. Tak życie się układa. Ja nie mam byłej żony i dzieci. Mieszkania też się nie dorobiłem. Mam kiepskie doświadczenia rodzinne. Jakby ktoś mnie zapytał, czego oczekuje od życia, to powiem szczerze, że nie wiem. Staram się korzystać z życia jak umiem.
Nie ciągnęło mnie bardzo do ludzi i stąd okazji do poznawania nowych osób nie miałem wiele. Mam znajomych, z którymi skoczę czasem do kina, w góry, pogramy w planszówki, czy wyskoczymy na spacer.
Dużo czasu potrafię spędzać sam. Nie uciekam od tego, ale czasem pojawia się uczucie samotności i zastanawiania się nad sensem. Nie lubię pakować się w bezsensowne relacje. Nie toleruje głupoty, negowania nauki, wiadomości, gdzie nie znajdzie się ani jednej kropki czy przecinka. Nie jestem także wierzący i nie dogadam się z osobą religijną. Nie toleruje nałogów. Alkohol może dla mnie nie istnieć.
Ważna jest dla mnie inteligencja emocjonalna. Zawsze staram się zrozumieć drugą osobę. Nie każdy musi czuć i myśleć jak ja. Można ze mną iść do kina, do teatru, czy na wystawę ale i pomilczeć przy dobrej kawie. Lubię chodzić po górach, obserwować przyrodę. Kocham te momenty, gdy mogę przysiąść w lesie, zamknąć oczy, głęboko oddychać i w słuchać się w odgłosy otoczenia.. śpiew ptaków, szum rzeki. Świat wydaje się wtedy prosty. Chociaż na chwilę.
Jeżeli dotrwałaś do końca (za co dziękuję) i czujesz, że warto porozmawiać, daj znać. Szukam osób z Warszawy i w zbliżonym wieku.