Pani szuka pana Warszawa

Opis oferty

Zacznę od końca: jeśli żona czeka w domu - absolutnie nie ten adres. Kategoria "samotny ale nie sam" też odpada. Mężczyźni, których misją jest zadowolenie kobiety w sensie fizycznym - nie jestem wyzwaniem, też dziękuję. Nie marnuj mojego i swojego czasu. Kawalerów, którzy właśnie doszli do wniosku, że szukają kogoś, kto zastąpi mamusię - oj... grząski grunt, odpuście sobie.

A teraz cała reszta.
Mam 54 lata, mieszkam w okolicach Warszawy. Jestem sama z wyboru, nie z przypadku.

Szukam mężczyzny po pięćdziesiątce. I panowie, dla tych co słabo czytają - wiek 50+.
Wysokiego (bo lubię). Normalnej budowy. Inteligentnego - to nie jest opcja, to warunek konieczny.
Aktywnego - w sensie chodzi na wystawy, zwiedza nowe miejsca, chce czegoś doświadczać. W ogóle czegoś jeszcze od życia chce.
Dojrzałego emocjonalnie - czyli takiego, który nie znika gdy coś jest trudne, potrafi rozmawiać, słuchać i nie mieszka emocjonalnie u mamusi (nawet jeśli ją bardzo kocha).
Zdecydowanie (!!!) nie radykalnie prawicowego - jeśli coś w tym zdaniu Cię razi, też nie ten adres.

O mnie: ironiczna, konkretna, przy kości i absolutnie z tym pogodzona. Kocham kino, gotuję naprawdę dobrze (to nie przechwałka, to fakt). Chodzę na wystawy, do kina, teatru, szukam nowych miejsc, lubię gdy coś mnie zaskakuje. Potrzebuję przestrzeni - swojej strefy i szacunku dla niej. I dokładnie to mogę dać zwrotnie. Ale chcę też prawdziwej, regularnej obecności drugiego człowieka.

Potrzebuję nowej znajomości, nieszablonowej przyjaźni. Bez planu, bez pośpiechu. Bez zakładania co z tego będzie, ale z otwartością, że coś jednak może.

Kilka wiadomości, potem może telefon, potem może spotkanie - w takiej kolejności. Jestem z krwi i kości i zależy mi na tym żeby ta osoba też była.